strona główna Historia Martynki< Grzeczna dziewczynka Gdzie była Martynka? Serie książek

Gdzie mieszka Martynka?


Marcel Marlier i Gilbert Delahaye osadzili swoją bohaterkę w środowisku bardzo naturalnym i realistycznym. W książkach pojawia się wiele zwierząt i wspaniała przyroda. Wszystko wygląda prawdziwie. Konie, kaczątka, pisklęta, owady, jeże, myszy, kocięta ukazane są jak żywe. Przypatrując się tym ilustracjom, wydaje się, że narysowane są z wielką łatwością, Jednak nic bardziej mylnego, tak naprawdę są bowiem wynikiem bardzo ciężkiej pracy i wnikliwej obserwacji. Podobnie jest z przedstawianiem ludzi i ich zachowań. Szczególnie twarzy dziecięcych: raz radosnych, innym razem zalęknionych, wyrażających wszelkie emocje  od radości do smutku. By wykonać odpowiedni rysunek, ilustrator obserwował dzieci, często musiały one pozować. A jak wiadomo, trudno maluchowi wytrzymać kilka minut bez ruchu. Do ilustracji tytułowej bohaterki pozowało w ciągu 49 lat aż 15 małych dziewczynek. Niektóre do dziś pozostają w kontakcie z Marcelem Marlierem. Jedna z pierwszych Martynek mieszka w Bretanii. Lata przygody z „Martynką” wspomina jako najpiękniejsze w życiu.
Marcel Marlier w swojej pracy stara się być niezwykle dokładny. Zbiera mnóstwo materiałów dotyczących tematu rysunku, wertuje specjalistyczne książki, obserwuje sytuację lub dany przedmiot.
W opowiadaniu, w którym Martynka uczy się tańczyć w szkole baletowej, mamy niemalże wskazówki do nauki tańca klasycznego. Udało się to dzięki uczestnictwu autora ilustracji w kursie tańca w jednej z brukselskich szkól. Podobnie było z jazdą konną i innymi sytuacjami, które wymagały bacznej obserwacji.
Niektóre opowiadania wydają się ponadczasowe. Część pokazuje czasy odległe, z pierwszych lat „życia” Martynki. Jedno z pierwszych opowiadań - „Martynka w szkole” osadzone jest w rzeczywistości powojennej. Fartuszek jednak szybko zamieniono na bardziej nowoczesne ubranie uczennicy. Wizerunek bohaterki musiał ulec zmianie. Martynka ze stylu „retro” przeistoczyła się w nowoczesną dziewczynka. W pierwszej wersji robi na drutach, w drugiej jada obiady w stołówce szkolnej, odrabia prace domowe, uprawia sport, jeździ szkolnym autobusem i uczestniczy w dodatkowych zajęciach z malarstwa.